Het vorige artikel ging over de wetenschappelijke kijk op de oorsprong van homoseksualiteit: is het aangeboren of niet? In dit artikel gaan we hier verder op in.

Aangeboren neigingen

Uit onderzoek is gebleken dat bepaalde genen mogelijk gelinkt kunnen zijn aan bijvoorbeeld agressie, alcoholverslaving, depressie of zelfs ontrouw in relaties. Hoewel zulke neigingen aangeboren kunnen zijn, kun je moeilijk zeggen dat deze neigingen gezond zijn. Het is vervelend voor degenen die hiermee kampen, aangezien ze er niet zelf voor gekozen hebben. Het is nou eenmaal aangeboren. Maar is homoseksualiteit dan niet anders? Dat gaat toch over liefde? Liefde kan toch niet fout zijn?

Liefde kan nooit fout zijn

Hoe zit het met een liefdesrelatie tussen een volwassen persoon en een kind? In de lijn van dezelfde redenatie zou dat dan ook goedgekeurd moeten worden, het gaat immers over liefde. Of een liefdesrelatie tussen een mens en een dier? Sommige mensen voelen zich eenmaal aangetrokken door dieren. Voor mensen die in naturalisme geloven (mensen zijn dieren) zou het ook geen probleem moeten zijn om dit te accepteren of als gezond aan te merken. Toch weten we uit de praktijk dat de acceptatie hiervan erg laag is en als belachelijk wordt gezien. Zou je dan niet om consistent te zijn ook om dezelfde reden (liefde) pedofilie en animofilie moeten accepteren als je ook homoseksualiteit accepteert?

Onze kijk is dat liefde op zichzelf niet fout is, maar dat de bepalende vraag is: tussen wie of wat.

Zo geschapen door God

Als God ons zo geschapen heeft, dan betekent het toch dat God het zo bedoeld heeft? Hij maakt tenslotte geen fouten.

In het volgende artikel gaan we hier op in: “God zou je niet homo hebben gemaakt als Hij dat niet had gewild“.